Snel naar
Inhoud

Familie historie

Familiehistorie 1908- 2008 --> 100 jaar van Linschoten

Op 8 september inschrijving KvK Rotterdam en op 1 oktober 1908 werd in de Lusthofstraat te Kralingen de van Vleesch-houwerij HP van Linschoten geopend. De originele uitnodiging is nog in ons bedrijf aanwezig en we raden u aan er eens een kijkje naar te nemen. De eerste Slagerij H.P. van Linschoten was een feit.

Er werden een zoon en zes dochters geboren en in 1933 kwam er nog een nakomertje. Op 44 jarige leeftijd schonk mevrouw van Linschoten het leven aan Hubertus Pieter. De tweede generatie. De meeste klanten kennen hem als de een zeer vakkundig slager die altijd in is voor een praatje of grapje. Ook nu op 75 jarige leeftijd is hij nog zeer regelmatig ( bijna dagelijks) in het bedrijf voor hand en spandiensten. Pa & Ma van Linschoten hebben meer dan 40 jaar samen het bedrijf gerund. Zij waren dan ook een van de eerste Keurslagers van Nederland. (nu ongeveer 60 jaar) Tot grote spijt van vele klanten die altijd op een bemoedigend woord konden rekenen hebben Pa & Ma op 1 juli 1997 officieel afscheid genomen en het roer overgedragen aan Hubert Peter & Franny van Linschoten.

Dat zijn wij dus. Ook wij hebben inmiddels vier kinderen waarvan de oudste uiteraard Hubert Pieter heet. Of wij hierbij verzekerd zijn van een opvolger is nog de vraag. Wel werkt hij met plezier op zaterdag mee. Ook de andere kinderen zijn regelmatig in het bedrijf te vinden, meestal als het zakgeld op is!

Wij werken inmiddels ook al 34 en 23 jaar in het bedrijf en nog altijd met veel plezier. Goed voorbeeld doet goed volgen en wij zijn er trots op ook een goede band met de klanten te mogen onderhouden.

Dit jaar bestaan wij 100 jaar. En hebben dat met drie generaties H.P. van Linschoten en allen die ons dierbaar zijn in gezondheid mogen vieren. Voor meer info op http://www.hpvanlinschoten.nl

Speech Jutta van Linschoten

100 jaar geleden (1908, 2008)

Lieve Hubert & Franny, Pa & Ma en andere belangstellenden. Het begon in 1908 in de herfst, op 1 oktober. Ik als de jongste van de 3e generatie heb een paar vragen gesteld aan mijn vader wat hij nog wist van zijn vader. Ik ontdekte gelijk op de foto dat de zaak eerst op een andere straat stond. Dit bleek op de hoek van de Vredehofstraat naar het zuiden gericht te zijn, omdat het hier zo warm was hebben ze toen een ander pand gekocht en dit is dus het huidige pand aan de Lusthofstraat nummer 48. Dit was natuurlijk noodzakelijk, want ze hadden vroeger geen koeling. Alles werd in de zomer met gekregen ijsblokken koel gehouden.

Vroeger was je 6 dagen per week open behalve zondags, het gehele jaar door. Vakantie werd niet genomen, alleen de feestdagen was er vrij. Bij de eerste wereld oorlog was het vlees schaars. Daarnaast werd er ook een vergunning verleend om  leverworst te kunnen maken.

Inmiddels was er onder de zaak een kelder gegraven om daar onder andere spek te kunnen zouten. Deze kelder werd niet alleen hiervoor gebruikt, maar het werd ook voor levend vlees gebruikt, Tijdens de 2e wereld oorlog gingen er mensen schuilen in deze kelder, dit zijn er wel 80 geweest. Tijdens deze oorlog maakte ze ook van suikerbieten stroop. En deelde opa Van Linschoten brood uit aan mensen die honger hadden

Mijn vader vertelde een leuk verhaal, wat echt gebeurd is. Opa Bert, mijn opa die ik helaas dus nooit gekend heb, ging lever worst maken, Wat volledig met de hand werd gemaakt, pas later op de dag merkte hij dat hij iets kwijt was. Een oude dame van 80 kwam met een servet in haar hand en zei “Bert mis jij niks, want dit zat in mijn leverworst“ en zij liet toen een trouwring zien.

Mijn vader Bert of Bruutus begon zijn vader te helpen toen hij 15 was. Opa Van Linschoten moest geopereerd worden en na een paar maanden ziektebed overleed hij. Hierdoor nam mijn vader de slagerij op ongeveer 23 jarige leeftijd over en was hij de 2e generatie. In de begin jaren waren tientallen slagers aanwezig in de lusthofstraat en haar omgeving, zoals: slagerij A.J. Smith, de Vachy slagerij, de Ende slagerij, enzovoorts.

Een paar jaar later ontmoette mijn vader de vrouw van zijn leven. Het was Ida van der Griendt en ze werkte in het ziekenhuis als verpleegster. Na 2 jaar verkering stapten zij in het huwelijks bootje en hun huwelijksreis bestond uit een dagje naar Hoek van Holland, Het baantje als verpleegster legde ze neer en zij kwam gelijk in de zaak werken,

Ik ga nu iets vertellen in de tijd dat ik in de slagerij werkte. Ik was 6 jaar toen ik begon wat klusjes te doen voor mijn vader Op een krukje stond ik af te wassen, hamburgers te maken, tataartjes afstrijken, salades afwegen en schoonmaken en aan klanten vertelde ik dat mijn vader de beste slagerij had

In die tijd werkte toen tante Joop Schot, tante Maaike van der Sijden, m’n nicht Janet, ome Rinus, mijn zus Yda en mijn broer Hubert die beiden nog op school zaten. Ik weet nog een ding heel erg goed, ik was heel erg bang voor oom Rinus. Ik vond hem heel eng om te zien, waarom weet ik nog steeds niet. Zodra hij bij mij in de buurt kwam vluchtte ik weg

Ik vond het wel leuk om in de zaak te helpen, maar het was dus niet altijd even leuk. Wij moesten van onze papa meehelpen, anders kregen wij geen zakgeld. Dit deden we dan gewoon want je gehoorzaamt je ouders. Het is honderd jaar geleden dat de zaak is gestart. O ja nog iets ik heb dus zowel bij mijn vader gewerkt als bij mijn grote broer Hubert Ik heb het werk altijd heel leuk gevonden Ook maak ik veel reclame voor de slagerij voor bijvoorbeeld de korfbal, familie, school, kerk, op de camping en zelfs bij mij in de buurt Dit houdt dan ook wel eens in dat ik vlees mee moet nemen

Mijn broer heeft de zaak overgenomen, toen het voor mijn ouders te zwaar ging worden. Mijn zus Yda is het onderwijs in gegaan en helpt haar man zaterdags op de markt. En ik de jongste ben gewoon huismoeder, de kinderen staan voor mij op de 1e plaats. Iedereen die in de slagerij gewerkt heeft zal ik niet opnoemen, omdat het er heel veel zijn geweest. Lieve Hubert en Franny, ik ben heel trots op jullie hoe goed deze zaak gaat. Ik geef jullie een 10 voor de uitstraling ook ziet het er altijd netjes uit. Ook geef ik een 10 voor het personeel

Voor mij zijn jullie de beste slagerij van Nederland. En ik hoop dat deze topslagerij voorlopig nog in lengte van jaren blijft bestaan. En voor jullie hoop ik ook dat één van jullie kinderen de slagerij zou willen overnemen Zodat we bij een volgende lustrum een 4e generatie kunnen feliciteren.

Ook namens Martin  en Jedidja & Misja, veel succes van Jutta!